สารประกอบเฟอร์ไรต์ - เหล็กออกไซด์

สารละลายของแข็งแบบแทรก (interstitial solid solution) ที่เกิดขึ้นเมื่อคาร์บอนละลายในช่องว่างของโครงสร้างผลึก α-Fe เรียกว่า เฟอร์ไรต์

มีโครงสร้างแบบ BCC และแสดงการกระจายตัวของเกรนรูปหลายเหลี่ยมที่มีขนาดเท่ากัน (equiaxed polygonal grain distribution) แทนด้วยสัญลักษณ์ F โครงสร้างจุลภาคและคุณสมบัติคล้ายกับเหล็กบริสุทธิ์ มีความเหนียวและความทนทานที่ดี แต่มีความแข็งแรงและความแข็งค่อนข้างต่ำ (30-100 HB)

ในเหล็กกล้าผสม เป็นสารละลายของแข็งของคาร์บอนและธาตุผสมใน α-Fe ความสามารถในการละลายของคาร์บอนใน α-Fe ต่ำมาก ที่อุณหภูมิ AC1 ความสามารถในการละลายสูงสุดของคาร์บอนคือ 0.0218% แต่จะลดลงเหลือ 0.0084% เมื่ออุณหภูมิลดลง

ดังนั้น ภายใต้สภาวะการเย็นตัวอย่างช้าๆ อาจพบซีเมนไทต์ขั้นที่สาม (tertiary cementite) ที่ขอบเกรนของเฟอร์ไรต์ เมื่อปริมาณคาร์บอนในเหล็กกล้าเพิ่มขึ้น ปริมาณสัมพัทธ์ของเฟอร์ไรต์จะลดลงและปริมาณเพิร์ลไลต์จะเพิ่มขึ้น ณ จุดนั้น เฟอร์ไรต์จะปรากฏในรูปของโครงข่ายหรือรูปพระจันทร์เสี้ยว

แกนเฟอร์ไรต์สามารถใช้ในหม้อแปลงไฟฟ้า แม่เหล็กไฟฟ้า และตัวเหนี่ยวนำอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งความต้านทานไฟฟ้าสูงของเฟอร์ไรต์ส่งผลให้เกิดการสูญเสียกระแสไหลวน (eddy current losses) ต่ำมาก

โดยทั่วไปจะเห็นเป็นก้อนในสายเคเบิลคอมพิวเตอร์ เรียกว่า ลูกปัดเฟอร์ไรต์ (ferrite bead) ซึ่งช่วยป้องกันสัญญาณรบกวนทางไฟฟ้าความถี่สูง (เรียกว่า การรบกวนคลื่นวิทยุ - radio frequency interference) ไม่ให้ออกจากหรือเข้าสู่อุปกรณ์

หน่วยความจำคอมพิวเตอร์ยุคแรกเก็บข้อมูลในสนามแม่เหล็กที่เหลืออยู่ของแกนเฟอร์ไรต์แข็ง (hard ferrite cores) ที่ประกอบเข้าเป็นชุดหน่วยความจำหลัก (core memory arrays) ผงเฟอร์ไรต์สามารถใช้เคลือบเทปบันทึกข้อมูลแม่เหล็กได้