เฟอร์ไรต์ - สารประกอบเหล็กออกไซด์

สารละลายของแข็งแบบแทรกซึมที่เกิดขึ้นเมื่อคาร์บอนละลายในช่องว่างของแลตทิซของ α-Fe เรียกว่าเฟอร์ไรต์

มีโครงสร้างแบบ BCC และแสดงการกระจายตัวของเกรนรูปหลายเหลี่ยมที่เท่ากัน โดยมีสัญลักษณ์ F โครงสร้างจุลภาคและคุณสมบัติคล้ายกับเหล็กบริสุทธิ์ มีความเหนียวและความทนทานที่ดี แต่มีความแข็งแรงและความแข็งค่อนข้างต่ำ (30-100 HB)

ในเหล็กกล้าผสม เป็นสารละลายของแข็งของคาร์บอนและธาตุผสมใน α-Fe ความสามารถในการละลายของคาร์บอนใน α-Fe ต่ำมาก ที่อุณหภูมิ AC1 ความสามารถในการละลายสูงสุดของคาร์บอนคือ 0.0218% แต่จะลดลงเหลือ 0.0084% เมื่ออุณหภูมิลดลง

ดังนั้น ภายใต้สภาวะการเย็นตัวอย่างช้าๆ อาจมีซีเมนไทต์ขั้นที่สามปรากฏที่ขอบเกรนของเฟอร์ไรต์ เมื่อปริมาณคาร์บอนในเหล็กกล้าเพิ่มขึ้น ปริมาณสัมพัทธ์ของเฟอร์ไรต์จะลดลงและปริมาณเพิร์ลไลต์จะเพิ่มขึ้น ณ จุดนั้น เฟอร์ไรต์จะปรากฏในรูปของเครือข่ายหรือรูปพระจันทร์เสี้ยว

แกนเฟอร์ไรต์สามารถใช้ในหม้อแปลงไฟฟ้า แม่เหล็กไฟฟ้า และตัวเหนี่ยวนำอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งความต้านทานไฟฟ้าสูงของเฟอร์ไรต์นำไปสู่การสูญเสียกระแสไหลวนที่ต่ำมาก

โดยทั่วไป จะเห็นเป็นก้อนในสายเคเบิลคอมพิวเตอร์ ซึ่งเรียกว่าลูกปัดเฟอร์ไรต์ ซึ่งช่วยป้องกันสัญญาณรบกวนทางไฟฟ้าความถี่สูง (ซึ่งเรียกว่าสัญญาณรบกวนคลื่นวิทยุ) ไม่ให้ออกจากหรือเข้าสู่อุปกรณ์

หน่วยความจำคอมพิวเตอร์ยุคแรกเก็บข้อมูลในสนามแม่เหล็กที่เหลือของแกนเฟอร์ไรต์แข็งที่ประกอบเข้ากับอาร์เรย์หน่วยความจำแกน ผงเฟอร์ไรต์สามารถใช้เคลือบเทปบันทึกข้อมูลแม่เหล็กได้