การทดสอบความแข็งแบบ Knoop มักหมายถึงการกดแบบสถิตที่ใช้แรงไม่เกิน 1 kgf ตัวกดคือเพชรพีระมิดรูปยาว Knoop

ขั้นตอนการทดสอบคล้ายคลึงกับการทดสอบความแข็งแบบ Vickers มาตรฐาน ยกเว้นว่าจะทำในระดับจุลภาคด้วยเครื่องมือที่มีความแม่นยำสูง

พื้นผิวที่ทดสอบโดยทั่วไปต้องการการตกแต่งแบบโลหะวิทยา ยิ่งใช้แรงน้อยเท่าใด การตกแต่งพื้นผิวที่ต้องการก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น กล้องจุลทรรศน์ความแม่นยำจะใช้ในการวัดรอยกด ซึ่งโดยทั่วไปมีการขยายประมาณ 500X และวัดได้ถึงความแม่นยำของ+0.5 ไมโครเมตร

นอกจากนี้ ผู้สังเกตคนเดียวกันยังมีความแตกต่างของ+0.2 ไมโครเมตร ซึ่งโดยทั่วไปสามารถแก้ไขได้ อย่างไรก็ตาม ควรเพิ่มว่าต้องใช้ความระมัดระวังและประสบการณ์อย่างมากเพื่อให้ได้ความแม่นยำนี้

ตัวกดความแข็ง Knoop รอยกด

หมายเลขความแข็ง Knoop KHN คืออัตราส่วนของแรงที่ใช้กับตัวกด P (kgf) ต่อพื้นที่ฉายที่ยังไม่คืนตัว A (mm²)

KHN = F/A = P/CL²

โดยที่:
F = แรงที่ใช้ในหน่วย kgf
A = พื้นที่ฉายของรอยกดที่ยังไม่คืนตัวในหน่วย mm²
L = ความยาวที่วัดได้ของเส้นทแยงมุมยาวของรอยกดในหน่วย mm
C = 0.07028 = ค่าคงที่ของตัวกดที่เชื่อมโยงพื้นที่ฉายของรอยกดกับกำลังสองของความยาวของเส้นทแยงมุมยาว

ตัวกด Knoop คือเพชรที่เจียระไนเป็นรูปพีระมิดที่สร้างรอยกดรูปเพชรซึ่งมีอัตราส่วนระหว่างเส้นทแยงมุมยาวและเส้นทแยงมุมสั้นประมาณ 7:1

ความลึกของรอยกดประมาณ 1/30 ของความยาว เมื่อวัดความแข็ง Knoop จะวัดเฉพาะเส้นทแยงมุมที่ยาวที่สุดของรอยกดเท่านั้น และใช้ในสูตรข้างต้นร่วมกับแรงที่ใช้ในการคำนวณ KHN ตารางค่าเหล่านี้มักเป็นวิธีที่สะดวกกว่าในการค้นหาค่า KHN จากการวัด