ความแตกต่างระหว่างไบรท์ฟิลด์และบาร์กฟิลด์

ไบรท์ฟิลด์ (BF)การส่องสว่างเป็นเทคนิคการส่องสว่างที่ใช้กันทั่วไปมากที่สุดสำหรับการวิเคราะห์ทางโลหะวิทยา ในเหตุการณ์ BF ทางเดินของแสงจะมาจากแหล่งกำเนิดแสงผ่านเลนส์ใกล้วัตถุ และสะท้อนออกจากพื้นผิวของชิ้นงานทดสอบ แล้วสะท้อนกลับผ่านวัตถุ และสุดท้ายจะไปถึงช่องมองภาพหรือกล้องเพื่อการสังเกต

พื้นผิวเรียบทำให้เกิดพื้นหลังที่สว่างเนื่องจากการสะท้อนของแสงตกกระทบจำนวนมากไปยังเลนส์ใกล้วัตถุ ในขณะที่ลักษณะที่ไม่เรียบ เช่น รอยแตก รูพรุน ขอบลายเกรนสลัก หรือลักษณะที่มีการสะท้อนแสงที่ชัดเจน เช่น การตกตะกอนและการรวมเฟสที่สองบนพื้นผิวจะดูเข้มขึ้นเมื่อแสงตกกระทบกระจัดกระจายและสะท้อนในมุมต่างๆ หรือแม้กระทั่งถูกดูดซับบางส่วน

ดาร์กฟิลด์ (DF)เป็นเทคนิคการส่องสว่างที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักแต่ทรงพลัง ทางเดินของแสงสำหรับการส่องสว่าง DF จะผ่านวงแหวนกลวงด้านนอกของวัตถุ ตกลงบนชิ้นงานที่มุมตกกระทบสูง สะท้อนจากพื้นผิว จากนั้นผ่านด้านในของเลนส์ใกล้วัตถุ และในที่สุดก็ไปถึงช่องมองภาพหรือกล้อง

การส่องสว่างประเภทนี้ทำให้พื้นผิวเรียบดูมืด เนื่องจากแสงส่วนใหญ่ที่สะท้อนที่มุมตกกระทบสูงจะพลาดไปด้านในของเลนส์ใกล้วัตถุ สำหรับตัวอย่างที่มีพื้นผิวเรียบซึ่งมีลักษณะไม่เรียบเป็นครั้งคราว เช่น รอยแตก รูพรุน ขอบลายเกรนสลัก ฯลฯ ภาพ DF จะแสดงพื้นหลังสีเข้มโดยมีพื้นที่สว่างกว่าซึ่งสอดคล้องกับลักษณะที่ไม่เรียบ ซึ่งกระจายแสงไปยังวัตถุได้มากขึ้น

ไบรท์ฟิลด์: มีเพียงแสงโดยตรงที่ตกบนพื้นผิวตัวอย่าง ซึ่งเป็นจุดที่ถูกดูดซับหรือสะท้อนกลับ พารามิเตอร์คุณภาพของภาพ ได้แก่ ความสว่าง ความละเอียด คอนทราสต์ และความลึกของฟิลด์

Darkfield: มีเพียงแสงหักเห หักเห หรือสะท้อนเท่านั้นที่ตกบนพื้นผิวตัวอย่าง Darkfield เหมาะสำหรับตัวอย่างทั้งหมดที่มีพื้นผิวที่มีโครงสร้าง และยังสามารถใช้เพื่อแสดงภาพโครงสร้างที่ต่ำกว่าขีดจำกัดความละเอียดได้อีกด้วย โครงสร้างพื้นผิวดูสว่างบนพื้นหลังสีเข้ม