โครงสร้างจุลภาคแบบไบไนต์คืออะไร?

ไบไนต์เป็นโครงสร้างจุลภาคแบบผสมในเหล็กที่เกิดขึ้นที่อุณหภูมิปานกลางระหว่างเพิร์ลไลต์อุณหภูมิสูงและมาร์เทนไซต์อุณหภูมิต่ำ

ส่วนใหญ่ประกอบด้วยเฟอร์ไรต์ที่อิ่มตัวเกินและคาร์ไบด์ หรือออสเทนไนต์ที่คงค้างซึ่งมีคาร์บอนสูง

โลหะวิทยาแบบดั้งเดิมแบ่งออกเป็นไบไนต์บนและไบไนต์ล่าง แต่เมื่อเทคนิคการวิเคราะห์ระดับจุลภาคดีขึ้น ลักษณะของไบไนต์แบบเม็ดและไบไนต์แบบแท่งได้รับการกำหนดไว้อย่างชัดเจน ทำให้ระบบการจำแนกประเภทของไบไนต์มีความละเอียดมากขึ้น

ไบไนต์เป็นโครงสร้างจุลภาคแบบเข็ม (ไม่ใช่เฟส) ที่เกิดขึ้นในเหล็กที่อุณหภูมิประมาณ 250-550°C (ขึ้นอยู่กับปริมาณโลหะผสม) อธิบายครั้งแรกโดย E. S. Davenport และ Edgar Bain

เป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์การสลายตัวที่อาจเกิดขึ้นเมื่อออสเทนไนต์ (โครงสร้างผลึกแบบลูกบาศก์หน้าศูนย์กลางของเหล็ก) ถูกทำให้เย็นลงต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤตที่ 727 °C (ประมาณ 1340 °F)

Davenport และ Bain เดิมอธิบายโครงสร้างจุลภาคว่ามีลักษณะคล้ายกับมาร์เทนไซต์ที่ผ่านการอบคืนตัว