กล้องจุลทรรศน์แบบ Differential Interference Contrast (DIC) คืออะไร?

กล้องจุลทรรศน์แบบ Differential Interference Contrast (DIC) นิยมใช้ในการถ่ายภาพตัวอย่างที่ไม่มีการย้อมสีและโปร่งใสที่ยังมีชีวิตอยู่ และสังเกตโครงสร้างและการเคลื่อนไหวของออร์แกเนลล์ที่แยกออกมา ทำให้เป็นทางเลือกแทนการส่องสว่างแบบ Brightfield ทั่วไปที่ต้องมีการย้อมสีตัวอย่าง

การประดิษฐ์กล้องจุลทรรศน์แบบ Differential Interference Contrast (DIC) ย้อนกลับไปในปี 1947 เมื่อ Francis Smith ค้นพบเทคนิคการถ่ายภาพด้วยกล้องจุลทรรศน์แบบ DIC เป็นครั้งแรก ต่อมาในช่วงกลางทศวรรษที่ 1950 ได้มีการพัฒนาเพิ่มเติมให้เป็นวิธีการถ่ายภาพด้วยกล้องจุลทรรศน์ที่ใช้งานได้จริงโดย Georges Nomarski นักทฤษฎีทัศนศาสตร์ชาวฝรั่งเศส

การปรับเปลี่ยนปริซึม Wollaston โดย Normarski ซึ่งเคยใช้ในการตรวจจับความแตกต่างของแสงและแปลงเป็นความแปรปรวนของความเข้ม ทำให้เกิดการใช้งานหลายรูปแบบ ซึ่งเรียกรวมกันว่า DIC

เพื่อให้เซลล์ที่ไม่มีการย้อมสีมองเห็นได้ เทคนิคนี้ใช้ความแปรปรวนของความยาวเส้นทางแสงที่เปลี่ยนแปลงเฟสของแสงและให้ความละเอียดและความคมชัดที่จำเป็น

ในทางกลับกัน จะสร้างภาพเงาของโครงสร้างในตัวอย่างที่เป็นภาพสีเดียว เมื่อเส้นทางแสงเพิ่มขึ้นตามทิศทางอ้างอิง ส่วนของตัวอย่างจะสว่างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และเมื่อเส้นทางแสงลดลง บริเวณนั้นจะให้ความคมชัดตรงกันข้าม

ความคมชัดของภาพจะเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อความแตกต่างของเส้นทางแสงมีความชันมากขึ้น แง่มุมที่สำคัญอย่างหนึ่งของการถ่ายภาพด้วยกล้องจุลทรรศน์แบบ DIC คือความสามารถในการบรรลุการแบ่งส่วนด้วยแสงที่มีประสิทธิภาพสูง เนื่องจากใช้เลนส์วัตถุที่มีค่ารูรับแสงสูง (NA) ร่วมกับการส่องสว่างของคอนเดนเซอร์ที่มีค่า NA

ข้อมูลจำเพาะทางเทคนิค: